Rodzinny bukiet z serca i kleju. W OPAK powstał prezent dla mam

W sobotę 23 maja w Ośrodku Promocji Aktywności Kulturalnej zrobiło się wyjątkowo rodzinnie. Przy jednym stole zasiedli rodzice i dzieci, a w ruch poszły kwiaty, nożyczki i klej - wszystko po to, by przygotować prezent, który nie zniknie po kilku dniach 🌷

• „Bukiet Miłości dla Mamy" pokazał, że najpiękniejsze prezenty robi się razem
• Bukiety rosły powoli, ale każdy miał swój charakter
• Zwykłe materiały, ale efekt zostaje w pamięci

„Bukiet Miłości dla Mamy" pokazał, że najpiękniejsze prezenty robi się razem

Warsztaty rękodzielnicze „Bukiet Miłości dla Mamy” przyciągnęły całe rodziny, a szczególnie tych ojców, którzy przyszli z dziećmi zrobić coś wspólnie dla mamy. I właśnie w tym tkwił cały urok tego spotkania - nie w perfekcji, tylko w czasie spędzonym razem.

Przy stole nie było podziału na wprawionych i początkujących. Każdy miał w dłoniach coś innego, każdy dokładał swoją cegiełkę do końcowego efektu. Takie spotkania mają swój własny rytm: trochę skupienia, trochę śmiechu, trochę cierpliwego dopasowywania kolejnych elementów.

Bukiety rosły powoli, ale każdy miał swój charakter

Tworzone na warsztatach kompozycje nie wyglądały tak samo. Jedne układały się bardziej równo, inne szły w stronę swobodnej, dziecięcej fantazji. Wszystkie miały jednak wspólny mianownik - powstawały z namysłem i z myślą o konkretnej osobie.

To właśnie dlatego taki bukiet znaczy więcej niż gotowy upominek ze sklepu. Nie chodzi o cenę ani o idealny kształt. Liczy się gest, wspólna praca i to, że ktoś poświęcił swój czas, żeby przygotować coś od siebie. A przy okazji zostawił po sobie ślad - czasem także dosłownie, bo klej nie zawsze chciał współpracować 🙂

Zwykłe materiały, ale efekt zostaje w pamięci

Kwiaty, nożyczki i klej brzmią skromnie, ale w połączeniu z rodzinnym zaangażowaniem zamieniły się w prezent z charakterem. Taki, który nie potrzebuje wielkich słów, bo sam mówi o bliskości i uważności.

Właśnie takie inicjatywy najmocniej zostają w pamięci. Nie dlatego, że są spektakularne, ale dlatego, że budują coś między ludźmi - przy stole, w pracy własnych rąk i w drobnych gestach, które później wracają razem z uśmiechem mamy.

na podstawie: SCK Sandomierz.